„Mój znajomy”

W dniu 17.10.2017 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 1 w Krynicy – Zdroju im. Ratowników Górskich odbyły się zajęcia pt.: „Mój znajomy” (dotyczące życia i twórczości Nikifora Krynickiego) dla dzieci przedszkolnych i uczniów klasy II.

W dniu 17.10.2017 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 1 w Krynicy – Zdroju im. Ratowników Górskich odbyły się zajęcia pt.: „Mój znajomy” (dotyczące życia i twórczości Nikifora Krynickiego) dla dzieci przedszkolnych i uczniów klasy II. Prowadzący – Oleksy Anna, za pomocą teatrzyku kamishibai przedstawiła życie i prace malarza, jak również podczas rozmowy zwróciła uwagę na niepełnosprawność artysty. Dzieci bardzo aktywnie i twórczo zaangażowały się w pracę plastyczną nawiązująca do tematu spotkania.

 

Nikifor w teatrzyku kamishibai

W dniu 18.10.2017 roku w Szkole Podstawowej nr 2 im. Polskich Olimpijczyków w Krynicy – Zdroju odbyło się spotkanie prezentujące życie i twórczość Nikifora krynickiego.

W dniu 18.10.2017 roku w Szkole Podstawowej nr 2 im. Polskich Olimpijczyków w Krynicy – Zdroju odbyło się spotkanie prezentujące życie i twórczość Nikifora krynickiego. Za pomocą teatrzyku kamishibai przedstawiono historie Epifaniusza Drowniaka.  Dzieci z klas pierwszych mogły poznać historie tego niezwykłego chłopca, który stał się artysta o międzynarodowej sławie. Zakończeniem zajęć była wspólna prac plastyczna i rozmowa dotycząca niepełnosprawności malarza.

Z KSIĄŻKĄ DO PRZEDSZKOLA

Podczas kolejnego spotkania, które odbyło się 3 listopada w Niepublicznym Przedszkolu Integracyjnym „Przystań” (oddziały przy ulicy Czarny Potok i Kraszewskiego), dzieci wysłuchały bajkę o Niedźwiadku, który czekał na spadającą gwiazdę, po to aby wypowiedzieć swe życzenie.

Podczas kolejnego spotkania, które odbyło się 3 listopada w Niepublicznym Przedszkolu Integracyjnym „Przystań” (oddziały przy ulicy Czarny Potok i Kraszewskiego), dzieci wysłuchały bajkę o Niedźwiadku, który czekał na spadającą gwiazdę, po to aby wypowiedzieć swe życzenie. Czy zdołał ją złapać? Czy jego życzenie się spełniło? My już wiemy jak ta zabawna i wzruszająca opowieść się skończyła. Główny bohater misiu znalazł przyjaciół i tak oto spełniło się jego marzenie. Przedszkolaki z dużym zainteresowaniem wysłuchały opowieści oraz wspólnie z nami pobawiły się w ruchową zabawę „Jesienna pogoda”, odtańczyły taniec listeczków oraz wykonały piękne rysunki dorysowując do jesiennych listków różnego rodzaju szczegóły takie jak łapki, noski, ogonki, kółka itp. tworząc z nich ciekawe i niepowtarzalne prace.

Różewicz w bibliotecznym Teatrze Czytelnika na Żywo

Teatralne spotkanie z książką to jedna z ostatnich propozycji naszej biblioteki, która ma na celu promowanie czytelnictwa i zachęcenie mieszkańców oraz kuracjuszy do skorzystania z kulturalnej oferty biblioteki.

Teatralne spotkanie z książką to jedna z ostatnich propozycji naszej biblioteki, która ma na celu promowanie czytelnictwa i zachęcenie mieszkańców oraz kuracjuszy do skorzystania z kulturalnej oferty biblioteki. W ramach Teatru Czytelnika na Żywo w sobotę, 28 października odbyło się czytanie dramatu T. Różewicza pt. „Białe małżeństwo”. W rolę Bianki wcieliła się Anna Rakowska, aktorka Teatru Strefa Otwarta we Wrocławiu, natomiast Karolina Fortuna, występująca w Teatrze Odwróconym w Krakowie zagrała Paulinkę. Adaptacji sztuki dokonał Szymon Budzyk, który także wyreżyserował czytanie dramatu.

„Białe Małżeństwo” Tadeusz Różewicz napisał w 1973 r. Ponad czterdzieści lat temu dramat został uznany za kontrowersyjny i obsceniczny.  Akcja rozgrywa się na początku XX w. Dwie główne bohaterki: Bianka i Paulinka prowadzą w sypialni nocne rozmowy. Wśród tych rozmów i żartów pojawiają się tematy związane seksem, chociaż bohaterki niewiele wiedzą na ten temat. Przedstawienie w wykonaniu młodych aktorek było niezwykle żywiołowe, a poruszane tematy potraktowane z „przymrużeniem oka”. Artystki zachowały granicę dobrego smaku w pokazaniu rozterek inicjacyjnych dwóch młodych dziewcząt. W zaskakujący sposób wciągnęły też publiczność w akcję całej sztuki. Wybrani widzowie doskonale wcielili się w role pozostałych bohaterów dramatu, aczkolwiek nieujętych w adaptacji. Czytanie zakończyło się gromkimi brawami. W sobotnie popołudnie niewielka czytelnia biblioteki zamieniła się w kameralną salę teatralną, gdzie grający aktorzy byli dosłownie „na wyciągniecie ręki”. Taka prezentacja dzieł polskiej literatury współczesnej stworzyła niepowtarzalny klimat.

Wydarzenie zostało zorganizowane w ramach projektu pt. „JESTEM/Zaczytany”, dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (program Partnerstwo dla książki).

Fot. Dorota Raniszewska, Biblioteka Publiczna w Krynicy-Zdroju

„Nic dla siebie, wszystko dla Krynicy. Leon Nowotarski”- wystawa

30 października br. w Galerii Sztuki „Siedlisko” w Krynicy- Zdroju odbył się wernisaż wystawy poświęconej jednemu z najwybitniejszych Kryniczan – Leonowi Nowotarskiemu.

Dnia 30 października br. w Galerii Sztuki „Siedlisko” w Krynicy- Zdroju odbył się wernisaż wystawy poświęconej jednemu z najwybitniejszych Kryniczan – Leonowi Nowotarskiemu. Od 13 listopada będzie ja można oglądać w Pijalni Głównej. Ekspozycję przygotowała nasza biblioteka z okazji 60 rocznicy Jego śmierci. Leon Nowotarski (1878-1957) był wieloletnim dyrektorem Państwowego Zakładu Zdrojowego w Krynicy (1918-1939, 1945-1950), przewodniczącym Komisji Zdrojowej, niezapomnianym gospodarzem uzdrowiska, społecznikiem. Za jego czasów Krynica przekształciła się w nowoczesny kurort, z doskonałą bazą zabiegową i hotelową. Stała się stolicą sportów zimowych i miejscem wypoczynku elit II Rzeczpospolitej. Jego działalność na rzecz rozwoju Krynicy była tak znacząca, że ten okres nazwano „epoką Nowotarskiego”.

„Nic dla siebie, wszystko dla Krynicy. Leon Nowotarski”

Dnia 30 października br. w Galerii Sztuki „Siedlisko” w Krynicy- Zdroju odbył się wernisaż wystawy poświęconej jednemu z najwybitniejszych Kryniczan – Leonowi Nowotarskiemu.

Dnia 30 października br. w Galerii Sztuki „Siedlisko” w Krynicy- Zdroju odbył się wernisaż wystawy poświęconej jednemu z najwybitniejszych Kryniczan – Leonowi Nowotarskiemu.

Od 13 listopada będzie ja można oglądać w Pijalni Głównej. Ekspozycję przygotowała nasza biblioteka z okazji 60 rocznicy Jego śmierci. Leon Nowotarski (1878-1957) był wieloletnim dyrektorem Państwowego Zakładu Zdrojowego w Krynicy (1918-1939, 1945-1950), przewodniczącym Komisji Zdrojowej, niezapomnianym gospodarzem uzdrowiska, społecznikiem. Za jego czasów Krynica przekształciła się w nowoczesny kurort, z doskonałą bazą zabiegową i hotelową. Stała się stolicą sportów zimowych i miejscem wypoczynku elit II Rzeczpospolitej. Jego działalność na rzecz rozwoju Krynicy była tak znacząca, że ten okres nazwano „epoką Nowotarskiego”. Dzisiaj postać dyrektora Nowotarskiego powoli odchodzi w zapomnienie, dlatego ekspozycja ma na celu nie tylko ocalić od zapomnienia jego postać i przybliżyć zasługi na rzecz rozwoju Krynicy, ale przede wszystkim jest wyrazem wdzięczności za jego pracę, serce, poświęcenie. Nie byłoby dzisiaj takiej Krynicy, gdyby przed ponad stu laty nie przybył do niej młody, pochodzący z Żywca inżynier, Leon Nowotarski. Wielki człowiek, który nie stosował żądań dla siebie, bardzo wiele zaś dla Krynicy.

Na wystawie wykorzystano bogate materiały, dokumentujące działalność zawodową, społeczną i życie L. Nowotarskiego: zdjęcia, dokumenty, pamiątki i rzeczy osobiste.  Na honorowym miejscu znalazło się popiersie dyrektora Nowotarskiego wykonane pod koniec lat 40. tych ubiegłego wieku.  Większość materiałów pochodzi ze zbiorów biblioteki, ponadto z: artykułów gazety lokalnej „Krynickie Zdroje”, Almanachu Muszyny, Archiwum Domu Generalnego Sióstr Służebniczek Starowiejskich (Kroniki Zgromadzenia), Kroniki Krynicy, Narodowego Archiwum Cyfrowego, Muzeum Miejskiego w Żywcu, artykułu D. Firlej – Władysław Nowotarski – wielki społecznik i patriota (ww.żywiec.info) i zbiorów prywatnych oraz relacji mówionych.

Zakazane uczucie. Zakazana miłość

Zakazana miłość, która połączyła Renę Kornreich, dziewczynę z ortodoksyjnej rodziny żydowskiej, mieszkającej przed II wojna światową w Tyliczu i Łemka Andrzeja Garberę, była tematem spotkania historycznego, które odbyło się 19 października 2017 r. w bibliotece w Tyliczu. Wzięło w nim udział ok. 30 uczniów gimnazjum w Tyliczu.

Zakazana miłość, która połączyła Renę Kornreich, dziewczynę z ortodoksyjnej rodziny żydowskiej, mieszkającej przed II wojna światową w Tyliczu i Łemka Andrzeja Garberę, była tematem spotkania historycznego, które odbyło się 19 października 2017 r. w bibliotece w Tyliczu. Wzięło w nim udział ok. 30 uczniów gimnazjum w Tyliczu. Historia zakazanego uczucia dwójki młodych mieszkańców Tylicza i ich losy były pretekstem do pokazania wielokulturowości zarówno Tylicza, jak i Krynicy i innych okolicznych miejscowości. W dwudziestoleciu międzywojennym te tereny zamieszkiwali Polacy oraz mniejszości narodowe: Łemkowie i Żydzi. Stanowili mozaikę nie tylko narodowościową, ale kulturową i religijną. Losy bohaterów spotkania stały się kanwą do powstania spektaklu teatralnego pt., „Gdy skamienieje wiatr, będziemy wzruszać powietrze”, który był prezentowany w Krynicy- Zdroju na początku września br. przez aktorów Teatru Odwróconego w Krakowie i mieszkańców Krynicy i Tylicza. Historia Reny – miłość do Andrzeja, aresztowanie i wywiezienie do Oświęcimia, śmierć rodziców, wyjazd do USA – powróciła na nowo za sprawą książki, wydanej w Stanach Zjednoczonych pt. Rena ‘s Promise (Obietnica Reny). Powróciła także postać Andrzeja Garbery – pilota i znanego kuriera, który podczas okupacji przeprowadzał oficerów i cywilów przez granicę. Mimo, że zmarł w 1940 r. po ucieczce z rąk niemieckiej policji, pamięć o nim nadal żyje wśród mieszkańców. Spotkanie miało interaktywny charakter. Było połączone z prezentacją materiałów, zdjęć i dyskusją. Większość uczestników znała tę historię z opowiadań swoich rodziców, a zwłaszcza dziadków. Mimo, że tamten świat minął bezpowrotnie, żyją wspomnienia i miejsca wydarzeń.

Spotkanie poprowadziły: Magdalena Krzeszowska i Agata Jarosz z Biblioteki Publicznej w Krynicy- Zdroju. Warsztaty zostały zorganizowane w ramach projektu, „Gdy skamienieje wiatr/będziemy wzruszać powietrze”, który realizuje Fundacja Sztuka Teatru ze środków Muzeum Historii Polski, w programie Patriotyzm Jutra.

 

Zakazana współpraca. Zakazana nadzieja

20 października br. w czytelni naszej biblioteki odbyło się spotkanie historyczne poświęcone organizacji przerzutów kurierskich na Słowację i Węgry podczas II wojny światowej.

20 października br. w czytelni naszej biblioteki odbyło się spotkanie historyczne poświęcone organizacji przerzutów kurierskich na Słowację i Węgry podczas II wojny światowej. Przeprowadzając wojskowych i uchodźców, Polacy współpracowali ściśle z ludnością łemkowską. Najbardziej znanym kurierem na terenie Krynicy i Tylicza był Andrzej Garbera, przedwojenny podoficer II Pułku Lotniczego w Krakowie. Był skutecznym przewodnikiem, który doskonale znał topografię przygranicznych terenów. W konspiracyjnej działalności wykorzystywał kontakty ze swoim bratem Michałem, który mieszkał w Preszowie. W czasie jednej z akcji wpadł na granicy w zasadzkę i został aresztowany przez słowacką straż graniczną, współpracującą z Niemcami. Po ucieczce ukrył w lesie, ale przemarzł i nabawił się ostrego zapalenia płuc. Przewieziony do szpitala w Nowym Sączu, zmarł 9 kwietnia 1940 r. Legendarny kurier przeprowadził w ciągu kilku miesięcy kilkaset osób. Andrzeja Garberę i Renę Kornreich z Tylicza połączyło uczucie, ale przynależność do dwu różnych kultur uniemożliwiła im zawarcie małżeństwa. Losy bohaterów stały się kanwą do powstania spektaklu teatralnego pt., „Gdy skamienieje wiatr, będziemy wzruszać powietrze”, który był prezentowany w Krynicy- Zdroju na początku września br. przez aktorów Teatru Odwróconego w Krakowie i mieszkańców Krynicy i Tylicza. Podczas spotkania były wyświetlane zdjęcia i prezentowane materiały związane z działalnością kurierów podczas okupacji oraz pokazujące wielokulturowość naszego regionu w latach międzywojennych. Spotkanie poprowadziły: Magdalena Krzeszowska i Agata Jarosz z Biblioteki Publicznej w Krynicy- Zdroju. Warsztaty zostały zorganizowane w ramach projektu, „Gdy skamienieje wiatr/będziemy wzruszać powietrze”, który realizuje Fundacja Sztuka Teatru ze środków Muzeum Historii Polski, w programie Patriotyzm Jutra.

MÓJ PAMIĘTNIK

Podczas sobotnich zajęć, które odbyły się 28 października w Filii na Czarnym Potoku, młodzi czytelnicy stworzyli swoje własne pamiętniki.

Podczas sobotnich zajęć, które odbyły się 28 października w Filii na Czarnym Potoku, młodzi czytelnicy stworzyli swoje własne pamiętniki. Inspiracją do przeprowadzenie zajęć była książka Roksany Jędrzejewskiej-Wróbel pt. „Florka- z Pamiętnika Ryjówki”. Podczas warsztatów dzieci wysłuchały fragmentów bajki, dowiedziały się również dlaczego warto prowadzić pamiętnik. Dzięki temu można bowiem nazwać swoje emocje, wyrazić myśli, poznać siebie, zachować ulotne pomysły jak również „zamknąć w nim czas” a tak że zyskać nowego powiernika i przyjaciela. Dzieciaki za pomocą magicznego kryształu przeniosły się do karaimy wspomnień, po to aby wyszukać w niej swoje najwspanialsze przeżycie. Każdy ozdobił swój PAMIĘTNIK na własny i oryginalny sposób po to aby zapisać lub narysować w nim swoje wspomnienia.

Były to już ostatnie zajęcia, które odbywały się w ramach cyklu MAGICZNY CZAS Z FLORKĄ i stanowiły część projektu „Jestem ZA/Czytany”, realizowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Partnerstwo dla książki”. Mamy jednak nadzieje że sympatyczna Florka jeszcze nieraz nas odwiedzi 🙂,

Kreatywne parasolki

Dnia 26 października podczas zajęć „Kreatywne czwartki”, dzieci z biblioteki z ul. Źródlanej zapoznały się z książeczką pt. „Ładny kwiatek”.

Dnia 26 października podczas zajęć „Kreatywne czwartki”, dzieci z biblioteki z ul. Źródlanej zapoznały się z książeczką pt. „Ładny kwiatek”. Ta krótka historia porusza bardzo ważny temat – mianowicie szacunek do zwierząt i przyrody. Bohaterem bajki jest Heniek, który ciągle dokuczał zwierzętom, palił śmieci i niszczył zieleń. Pewnego dnia naszego małego łobuza dosięga kara i  zostaje zamieniony w… kwiatka. Dopiero wtedy zauważa ile zła czynią ludzie i jak bardzo są obojętni na otaczającą ich przyrodę. Gdy wydaje mu się, że już nie ma odwrotu i na zawsze pozostanie kwiatkiem okazuje się, że był to sen. Na szczęście Heniek zrozumiał ile złego wyrządził i postanawia zmienić swoje postępowanie i  od tej chwili dbać o środowisko. Książeczka wzbudziła w nas ciekawą dyskusję. Następnie inspirując się jesienną aurą wykonaliśmy piękny obraz przedstawiający wesołe i kolorowe parasole.

par